تلوزیون LCD

در این فن آوری، «کریستال مایع» میان دو لایه شیشه ی نازک و موازی یکدیگر قرار می گیرد. در پشت این لایه ی کریستال مایع، یک منبع انتشار نور قرار دارد. نور باید از دولایه ی شیشه ای عبور کند و به چشم ما برسد. با القاء جریان برق و تغییر ولتاژ درون کریستال مایع، مولکول های کریستال مایع نوع و شدت نور را تغییر می دهند و تصویر تلوزیونی پس از عبور از فیلتر رنگ به چشم ما می رسد. نگاره ای از این فرایند در زیر نشان داده شده است:

تلوزیون Plasma

در این فن آوری هم ۲ شیشه مقابل یکدیگر قرار دارند، اما در اینجا خبری از کریستال مایع نیست. درون هر سلول تصویری، مواد فروزنده (فسفردار) سرخ، آبی، و سبز قرار دارد. پشت هر سلول تصویری یک الکترود دادگانی و مقابل آن یک الکترود تصویری وجود دارد. فضای درون سلول ها هم با گازهای کمیاب (معمولا زئون و نئون) پر می شود. الکترود دادگانی بارالکتریکی ایجاد می کند (عمل شارژ) و الکترود تصویری تخلیه ی الکتریکی انجام می دهد (عمل دشارژ). تغییر وضعیت گاز درون سلول ها، نور «فرابنفش» بوجود می آورد و این نور زمانیکه به مواد فروزنده (فسفری) برخورد می کند، به نور قابل دید تبدیل می شود. ترکیب سلول های تصویری کنار یکدیگر یک تصویر کامل بوجود می آورد. نگاره ای از دورن یک سلول تصویری تلوزیون پلاسما در زیر نشان داده شده است:

پلاسما و ال سی دی مزیت های زیادی نسبت به یکدیگر دارند، در زیر تنها به مهمترین شان اشاره شده است:
ادامه ی این مطلب را بخوانید »